عقل و عشق

http://rezap502.epage.ir

شاید برای شما هم اتفاق بیفتد
نویسنده:رضا عقل و عشق - ساعت ۱٠:٠۳ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اسفند ۱۳٩٠
 

 

شاید در مورد شخصی از شما سوالی شد

به هر عنوانی و به هر مناسبتی

 و شما قرار شد سرنوشت یک نفر را با نظرتان رقم بزنید

 دقت کنید به موضوع درج شده در قسمت ادامه


توی یک خانواده و یا فامیل؛ توی یک اداره یا سازمان؛ توی یک گروه یا تیم؛ توی یک شهر یا جامعه  چند نفر دور هم جمع میشوند و با اطلاعات ناقصی که دارند شخصی را مورد قضاوت و ارزیابی قرار میدهند

نمی گویم خدایی ناکرده قلبی مرض دار ؛ حسادت؛ یا کینه قومی ؛ یا منفعت شخصی دارند، نه

ان شاء الله به دلایل زیر هم نه که هر کدام گناهی بسیار کبیره است:


مثل کوبیدن شخص تا بیشتر از این رشد نکند( به اصطلاح دم در نیاورد) ؛ متهم کردن شخص تا خودمان تبرعه شویم؛ اظهار نظر هدف دار برای عدم اخذ یک پست یا مقام یا ازدواج ؛ فروختن شخص تا خودمان عزیز شویم؛ موی دماغ شده فردا مدعی میشود باید کنار گذاشته شود؛ برخلاف میل جمع رفتاری کرده ( حرفش درست اما نباید اینجا می گفت معامله را برهم زد و یا خلاف سیاست های ما صحبت کرد) باید تنبیه شود و....

در غیاب اون بنده خدا براش حکم صادر میکنند ؛ حتی فرصت توجیه و توضیح به اون نداده و خودشان هم رای را اجرا میکنند به هر کسی هم می رسند تا سرکارشان با اون شخص می افتد برا ی خرا ب کردنش هر کاری میکنند و از تهمت و غیبت کم نمی گذارند تا به جلسه خودشان سندیت بدهند و رای خودشان را عادلانه جلوه دهند....

چند سال بعد متوجه میشوند که اشتباه کرده اند ( تند رفتند و ناعادلانه قضاوت کردند و یا دلیل کافی نداشتند و یا سوءتفاهم شده )و برای اینکه گند موضوع در نیایید با قیافه حق به جانب سکوت میکنند. 

سوال من اینجاست ریختن ابروی مومن نزد خدا چه حکمی دارد؟

برای انکه خودمان را پیش صاحب منسبی عزیز کنیم و یا پیش وجدانمان اسوده باشیم ؛ ویا ابروی خودمان را حفظ کنیم آنگاه  همسایه؛ همکار؛ هم پیمان خود را بفروشیم چه حکمی داریم؟

اگر به شخص بی گناهی عمدا طبق ؛ سیاست درون گروهی؛ منافع هیات ؛ صلاح جمع و خانواده؛ اهداف از پیش تعیین شده؛ مقرارات و قانون وضع شده ؛ افترا بزنیم و تا خودمان و گروهمان را از اتهام تبرعه کنیم چه مجازاتی داریم؟

سوال دیگراگر توجیه؛ تذکر؛ توبیخ؛ تهدید ؛ انصاف؛ امربه معروف ؛ نهی از منکر و قانون و خدا نبود مردم راحت به مقام قضاوت؛ ریاست؛  و یا ریش سفیدی می رسیدند و از آنها نظر میخواستند برای گزینش ؛ چه می شد؟

دریکی از حالات فوق ؛چرا طلب حلالیت کردن و عذر خواهی کردن دیگر سودی ندارد و خدا هم نمی بخشد؟


  جواب این سوال رک در قرآن هست آیه و سوره را اگر می دانید برایم بفرستید