عقل و عشق

http://rezap502.epage.ir

یک خاطره تلخ
نویسنده:رضا عقل و عشق - ساعت ٥:٤٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳ امرداد ۱۳٩٠
 
سال 1383 در کلاس درس استادمان ، از ما خواست:  شما بعنوان تکنولوژیست آموزشی جواب این سوال را برای نمره کار عملی آخر ترم تحقیق کنید
سوال این بود: آیا اینترنت میتواند یک رسانه آموزشی برای مدارس باشد؟
دو ماه مطالعه و تحقیق از سایت های داخلی و خارجی  تصویر زیر را مشخص کرد البته خیلی از این کامل تر 

ولی نمی توانم کامل آنرا نشان دهم چون اصلا دنبال دردسر نمی گردم..... 
سال بعد بعنوان مدرس در جمع فرهنگیان بدو استخدام در یک استان مشغول تدریس بودم و یکی از موضوعات درسی کاربرد کامپیوتر در آموزش و تدریس بود
با توجه به اینکه بحث کاربردی بود و فراگیران همه معلم و همه جوان و با انگیزه بودند...
شروع کردم به توضیح و آمار بالا را بین 5 دانشگاه بزرگ دنیا و مخصوصاً ایران مورد بررسی قرار دادم
و معلوم شد به میزان استفاده از سایت های علمی و آپلود مقاله علمی در سایت ها ی دانشگاهی اروپایی ما از سایت های ... برای دانلود فیلم و عکس های ...استفاده کرده ایم... دانشگاه تهران با این عظمت فقط 2 دهم درصد مقاله در اینترنت آپلود کرده تا کنون و...
در آخر با یک منطق و دلیل که پشتوانه علمی آن یک تحقیق قوی است گفتم:
اینترنت در مدارس ما و حتی بعضی از دانشگاه های ما فعلا جای خود را باز نکرده مگر با چند راهکار
الف- باید بستر سازی شود
ب- باید فرهنگسازی شود
ج- باید بر روی بسیاری از سایت ها فیلتر و محافظ گذاشته شود.
د- باید اینترنت آموزش و پرورش و دانشگاه ها وطنی باشد
ه- باید اول معلمان دوره ببیند تا مشکل کنونی که بسیاری از فراگیران از معلمان و استادن خود در علک رایانه با سواد ترند از بین برود
با این تفاسیر نظام آموزشی ما کشش این تکنولوژی را ندارد و همان بهتر با رسانه های قدیمی کار کنیم ...

یکی از این فرهنگیان
از من پرسید که نظر شخصی شما در این خصوص چیه؟
من هم بعنوان مدرس و محقق جواب دادم اما  غافل از اینکه صدای من را با موبایل ضبط میکرد
من با خونسردی گفتم:
تا مدیران ما کامپیوتر ولب تاب را برای پرستیژ مدیریت بکار میگیرند
تا مدیران مدارس فقط برای ثبت اطلاعات بکفا از کامپیوتر استفاده میکنند
تا معلمان یاد نگیرند کامپیوتر یک رسانه بسیار قوی است که آموزش می دهد و  ارزشیابی می کند
تا 70 درصد دانش آموزان ما از معمان در علم رایانه با سواد ترند
تا درک نکنیم که مدارس مجازی می توانند مدرک بدهند بدون منت استاد کشیدن
تا تصور نکینم که تابلوهای هوشمند و اینترنت و رایانه جای معلم بی سواد را میگیرند
تا باور نکنیم با علم دیروز نمی توان دانش آموزان فردا را پرورش داد
تا اعتقاد نداشته باشیم نرم افزار از سخت افزار در آموزش مهمتر است
تا معلمان و مدیران ما آموزش کاربردی نبینند
تا کامپیوتر وطنی و ملی نشود این  چاه برای ما آبی ندارد بلکه  فقط برای تعدادی معدود نون دارد

و  اینجا و آنجا و رئیس و حراست و فلان و بسار برد تا به نتیجه برسد... هر جا هم که رفت به ایشان گفتند حق با شماست این مدرس :
عدم رعایت شئونات اخلاقی، تهمت ناروا، اختشاش و ضد نظام .. از این تهمت های رایج
دیگر مجاز نشدنم از آن تاریخ در هیچ دوره و کلاسی تدریس کنم و بکل کنار گذاشته شدم
من سال ها در این خصوص تحقیق و جمع آوری اطلاعات کرده بودم و دلسوزانه حرف زدم تا شناسایی تهاجم فرهنگی و نقاط ضعف فراگیران را گوشزد کنم.....
چندی قبل وزیر ارتباطات و وزیر آموزش و پرورش در یک جلسه توافقی، این مهم و موضوعات بیشتر و کاملتر را مورد بررسی و هماهنگی  قرار دادند ( سرور سایت رشد) تا همه از اینترانت استفاده کنند ... نمی گویم به نتایج من رسیدند ولی برای اطمینان از حرف من در رسانه ها بخوانید و یا در اینتر نت جستجو کنید.... (بد نیست)
من که نفهمیدم اگر چند سال زودتر درد را بشناسی قبل از انحطاط فرهنگی و اخلاقی و گوشزد کنی به فرهنگیان جامعه بگویی ،می شود فلان و بسار و  ...؟
هنوز چوب این خاطره را می خورم ولی پیش خودم هم قسم خوردم با این ارگان فقط در حد واجبات همکاری کنم و هیچگونه همکاری نکنم
ولی ایکاش در اداره و جامعه همه ادم آهنی بودند ( کارمند - مجری)و ابتکار و خلاقبیت هم وجود نداشت
تا فردا کسی مثل من حرص و جوش نفهمی بعضی از .... را نخورد